Werken aan een stukje kwaliteit in de machinekamer van de IND

De IND in Zwolle biedt jonge mensen met een arbeidsbeperking de mogelijkheid om volop deel te nemen aan het arbeidsproces. Marjolein Westra is één van de drijvende krachten achter deze mooie ontwikkeling en vertelt ons graag hoe ze het heeft aangepakt.

Marjolein, nu manager bij de directie Asiel & Bescherming, vervulde voorheen de functie van hoofd opleiden & ontwikkelen bij de IND. In die hoedanigheid zorgde ze ervoor dat een Wajonger binnen de organisatie aan de slag kon. Dat was voor alle betrokken partijen een goede, positieve ervaring. Zó goed en positief, dat de directie Marjolein vroeg om ook in haar nieuwe functie werkplekken te creëren voor mensen met een arbeidsbeperking. Om daarmee te voldoen aan de wettelijke verplichting van de organisatie én haar maatschappelijke betrokkenheid uit te dragen. Samen met team Inclusief, P&O-professionals van de IND zelf en het UVW startte Marjolein met het treffen van voorbereidingen.

Zorgvuldigheid

Marjolein: “We gingen binnen de organisatie op zoek naar werkzaamheden die geschikt zouden kunnen zijn voor mensen uit de doelgroep. We zijn daarbij uitgekomen op werkzaamheden die op dat moment nog als neventaak door andere medewerkers werden uitgevoerd.” Met als resultaat dat begin dit jaar drie mensen met een arbeidsbeperking bij de IND konden starten als kwaliteitsmedewerker. “Alle belangrijke documenten, correspondentie en de beslissingen die we als IND nemen komen terecht in een digitaal systeem. Dat moet uiteraard heel zorgvuldig gebeuren, want vergissingen kunnen zowel voor de aanvrager als voor de IND verstrekkende gevolgen hebben. De kwaliteitsmedewerkers controleren of alle gegevens op de juiste manier in het systeem zijn verwerkt. Dat gebeurde daarvóór natuurlijk ook wel, maar het behoorde alleen niet tot de primaire taak van medewerkers. Heel mooi dus, dat we het zo op hebben kunnen lossen.” Het werk vraagt zowel inhoudelijke kennis van het (vreemdelingen)recht als kennis van of affiniteit met ICT, vertelt Marjolein: “Het is echt puzzelwerk en vergt grote zorgvuldigheid.”

Engelse taal en cultuur

Inmiddels bestaat het cluster uit vijf medewerkers: drie kwaliteitsmedewerkers, een administratief medewerker en een medewerker die eerder bij de Politie werkte en zich bezighoudt met digitaal onderzoek en planningswerkzaamheden. De achtergrond van de teamleden is divers: de een heeft Bedrijfskunde gestudeerd, een ander HBO Rechten en een derde heeft een master Engelse taal en cultuur op zak. “Alle medewerkers hebben een jobcoach,” vertelt Marjolein. “Bovendien kunnen ze altijd bij mij terecht als dat nodig is, ik weet wat er speelt. Ook onze managementassistent staat voor hen klaar als het nodig is. De eerste tijd hebben ze bovendien veel contact met de opleiders. En één keer per maand gaan we met z’n allen lunchen om ervaringen uit te wisselen en uitgebreid bij te praten.”

De medewerkers met een arbeidsbeperking maken echt deel uit van de club, aldus Marjolein. “Net als iedereen worden ze overal bij betrokken en krijgen ze alle uitnodigingen. Natuurlijk vinden ze niet allemaal even makkelijk aansluiting bij hun omgeving, maar we stimuleren dat uiteraard wel en kijken ook hoe we het op prettige, ongedwongen manier kunnen doen.” De collega’s met een arbeidsbeperking zullen zeker niet altijd hetzelfde werk blijven doen binnen de IND, benadrukt Marjolein. “Ontwikkelwensen en –plannen zijn zeker bespreekbaar. Hoe meer ze groeien en zich ontplooien, hoe beter. Het is wel belangrijk dat ze eerst een stevige, goede basis hebben en de organisatie rustig kunnen leren kennen.”

Duurzame band

Het is de intentie van Marjolein en de IND om een duurzame band aan te gaan met de collega’s met een arbeidsbeperking. Na een proefperiode van twee maanden en een jaarcontract kunnen ze een vaste aanstelling tegemoet zien. Het stemt Marjolein tevreden dat ze op deze manier iets kan betekenen voor mensen die minder gemakkelijk  hun weg kunnen vinden op de arbeidsmarkt, en daarmee in de maatschappij: “Ze vallen niet samen met hun handicap, zeg ik altijd. Natuurlijk is er af en toe sprake van wrijving, maar als je bereid bent om rekening te houden met de beperkingen van een ander kom je samen een heel eind hoor.”

Multicultureel

Aan het einde van het gesprek met Marjolein schuift Jesse nog even aan. Hij heeft Bedrijfskunde gestudeerd en maakt sinds maart deel uit van het kwaliteitscluster. Het bevalt hem goed, zo wordt al snel duidelijk. “Ik heb in het verleden als uitzendkracht ook al bij de IND gewerkt, bij het klantcontactcentrum. Daarna was de IND een tijd uit beeld, maar via het UWV kwamen we weer op elkaars pad. Die kans heb ik direct aangegrepen, want ik voel me hier thuis. Vriendelijke collega’s, geen ellebogenwerk. Men is oprecht en staat niet snel klaar met z’n oordeel. Als er iemand ziek is, is daar veel aandacht voor. Ook de culturele diversiteit op de werkvloer draagt bij aan de prettige sfeer.”

De inhoudelijke kant van het werk spreekt hem eveneens aan: “Ik werk hier echt aan een stukje kwaliteit in de machinekamer van de IND.” Ook handig: Jesse woont in Zwolle en is op  de fiets zo op het kantoor in de buurt van het station. Heeft hij nog tips en adviezen voor mensen met een arbeidsbeperking die op zoek zijn naar een geschikte werkomgeving? “Ik zou zeggen: benut de kansen die het doelgroepenregister biedt, wees niet, zoals ik in het begin, bang voor stigmatisering. Dat zou echt zonde zijn. Ga vooral in gesprek over de mogelijkheden!”

Hoort bij