Dzenaida Husaric

Negen maanden werken en leven op dezelfde plek, dat levert behoorlijk wat ‘eye-openers’ op. Een aantal dingen zijn in ieder geval zeker geworden: mijn vriend zet heerlijke koffie! Daarnaast is het thuiswerken zo vervelend nog niet. Contact met collega’s is intensief, gestructureerd en -gek genoeg- vooral met meer diepgang dan wat ik normaliter op kantoor (uit mijn vorige werkervaringen) gewend ben. Aan het begin van het Traineeship was ik namelijk onzeker of ik vanuit mijn eetkamer genoeg ‘feeling’ zou krijgen bij de organisatie. Ik kan jullie nu gelukkig in alle eerlijkheid vertellen dat ondanks de afstand, ik mij toch verbonden voelde met de collega’s en hen ook aardig goed heb leren kennen. Hier ben ik erg blij om. Bovendien, en niet geheel onbelangrijk, thuiswerken met een viervoeter in huis levert soms de meeste gekke zinnen in aanbestedingsstukken op - het toetsenbord is het nr. 1 Chillspot in huis.

Mijn eerste werkplek - IUC Belastingdienst

Inkopen bij IUC Belastingdienst is enorm gevarieerd. Zo koop je de ene dag camouflage kleding voor de FIOD in en de andere dag ben je bezig met het zoeken naar een podcastbureau om een communicatiemedewerker te ondersteunen in het opstarten van podcasts. Wel toch wat anders dan blauwe enveloppen. Naast mijn zelfstandige trajecten, liep ik mee met Europese aanbestedingen. Eén daarvan was de aanbesteding ‘Draagbare Gasdetectiemiddelen’ voor de douane. Hier hielp ik onder andere bij de begeleiding van de consensusbeoordeling, die fysiek op het douane-lab plaatsvond (oh boy! wat was ik enthousiast dat ik even mijn eetkamer mocht verlaten). Een erg leerzaam traject, waarbij ik ook nog eens douane collega’s in uniform mocht zien. Altijd leuk.

En toen… een kort geding

In september haakte ik aan bij een Rijksbrede categorieaanbesteding onder de categorie Leren & Ontwikkelen. Een joekel van een aanbesteding, met maar liefst 36 percelen en ongeveer 90 deelnemende organisaties. De aanbesteding verliep hartstikke goed, totdat een partij bezwaar tegen gunning maakte. Wat volgde was een kort geding. Als inkoper wordt je hier natuurlijk niet blij van, maar als trainee vond ik het stiekem hartstikke interessant en spannend. Ik viel dus als het ware met mijn neus in de boter. In een periode van vijf maanden, ‘vocht’ ik samen met mijn collega’s het kort geding aan en sloot ik tijdelijke overbruggingsovereenkomsten af om de continuïteit van de dienstverlening te waarborgen. Ik leerde deze periode immens veel over het aanbestedingsrecht en werkte ook samen met een Landsadvocaat (een ongelofelijk kundige vrouw). Ik schreef zelf een concept Pleitnota en toetste potentiele scenario’s n.a.v. de gestelde gronden van het kort geding. Ik houd jullie niet langer in spanning… de voorzieningenrechter wees gelukkig al het gevorderde af waardoor we konden overgaan tot definitieve gunning! Which means we won! – ‘winnen’ voelde nog nooit zo goed.

Al met al een erg leerzame periode, die mij liet inzien dat ik het inkoopvak en de beginselen van aanbestedingsrecht erg interessant vind.

Mijn tweede werkplek – het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat

Inmiddels ben ik al een maand werkzaam bij het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Wederom heb ik ook hier het gevoel alsof ik door een ‘snoepwinkel’ loop…. super veel leuks om te zien en om te doen. Ik houd me nu onder andere bezig met contractmanagement, stakeholdermanagement, en het ontwikkelen van een tool om van feitelijke aanbestedingen de klanttevredenheid te meten.

Kortom, ik kreeg de afgelopen maanden de ruimte om te exploreren en vanuit eigen interesse zelf dingen op te pakken. Bovendien, door tijdens de start in het diepe te springen, leer je uiteraard erg veel, maar geef je de kennismaking van de organisatie(s) een boost. De wetenschap dat de beschreven ervaringen slechts een kleine impressie geven en nog lang niet uitputtend zijn, tonen aan hoe gevarieerd en dynamisch het traineeprogramma is.