Rebecca Jong

Over een week vindt Traineeplaza weer plaats: de plek waar ik voor het eerst echt in aanraking kwam met TRIP. Een inspirerende dag, niet slechts vanwege het grandioze lunchbuffet, maar ook dankzij de gesprekken die ik voerde met trainees. De gevolgen mogen duidelijk zijn: in september begon ik tezamen met 13 andere trainees aan TRIP en startte op mijn eerste werkplek, de Categorie Vervoer en Verblijf. In tegenstelling tot vorig jaar is Traineeplaza dit jaar een online evenement. Het contrast met afgelopen jaar is groot, maar ondertussen zijn we hier overigens al lang aan gewend.

Een aantal grote voordelen

Zo ervaar ik zonder enige twijfel een aantal grote voordelen van het zijn van een trainee in deze rare tijd. De huidige status van mijn nachtrust is ongekend door het luxe tijdstip waarop mijn wekker gaat, overleggen doe ik in mijn zachtste pyjamabroek en ik hoef mezelf nooit in overvolle treinen te wurmen.

De eerste opleidingsdagen van het traineeship zaten we nog in Den Haag

De groep maakte hierdoor toch op een leuke manier kennis met elkaar (lees: borrelend bij Barlow). Sinds oktober vinden de opleidingsdagen online plaats. Ondanks dat onze docenten dit erg goed oppakken, vergt zo’n intensieve dag achter een scherm veel concentratie. Daarbij missen we de fantastische lunch bij de RAFEB en bovenal elkaars gezelschap. Dit laatste lossen we op door online borrels met elkaar te organiseren of in kleine groepen een dagje bij elkaar te werken. 

De eerste maand op mijn werkplek

Ook op mijn werkplek was het de eerste maand een uitdaging om te aarden. Ik veronderstel dat dat voor velen geldt die tijdens de thuiswerkperiode op een nieuwe plek terecht kwamen. Ondanks de digitale kennismakingskoffies en de goede klik die ik met mijn collega’s heb zijn er altijd nog dagen waarop ik wens dat mijn bureau in hun woonkamer geparkeerd staat. Een persoonlijke ontboezeming: toen ik na anderhalve maand een tweetal van mijn 2D-collega’s in het ‘echt’ ontmoette voelde de nacht daarvoor alsof ik weer even 5 jaar oud was en het de volgende dag mijn verjaardag was. Daarbij komt dan vervolgens als bonus ook nog de verrassing dat je collega’s opeens een kop kleiner of groter blijken dan je had verwacht toen ze nog verstopt achter hun scherm zaten.    

Al met al hebben we als trainees momenteel absoluut niks te klagen

De eerlijkheid gebied me dan ook te zeggen dat ik dit stuk schrijf terwijl ik op het balkon in de zon zit te werken met een rijkelijk belegd broodje in mijn hand - weer een van de voordelen van het thuiswerken. Een van mijn collega’s stelde laatst: “als je tijdens deze onwerkelijke periode ergens van start gaat, kan het straks alleen maar beter worden.” Dat lijkt mij een mooi uitgangspunt.